En dat aan de hand van crowdsourcing en widgets ? CultuurNet Vlaanderen bewijst dat het kan. Lees hier hun succesverhaal.

CultuurNet Vlaanderen?

CultuurNet Vlaanderen is specialist in cultuurmarketing. Op vraag van de Vlaamse overheid laat zij zoveel mogelijk mensen proeven van het rijke aanbod aan cultuur en vrije tijd.

Het UiTnetwerk – een mooi voorbeeld van crowdsourcing

Het UiTnetwerk is dé inspiratiebron voor je vrije tijd. Verschillende onderzoeken tonen aan dat de meeste mensen maximaal 30 km of 30 minuten reizen voor het merendeel van hun vrijetijdsbeleving. Deze vaststelling lag aan de basis van het collectieve cultuur- en vrijetijdsmerk ‘UiT’ dat CultuurNet Vlaanderen in 2008 lanceerde en dat intussen uitgedragen wordt door meer dan 160 gemeenten, steden, regio’s en provincies, de zogeheten UiTpartners. Allen tekenden zij een overeenkomst met als missie ‘méér mensen méér goesting te geven in méér cultuur en vrije tijd’. Zij vormen samen het UiTnetwerk dat een breed publiek een antwoord wil bieden op de vraag ‘Wat is er te beleven in mijn gemeente of regio?’ Op deze manier wordt er samen gewerkt aan een optimale manier om mensen op weg te helpen in hun vrije tijd.

Via lokale UiTwebsites en UiTmagazines informeren en enthousiasmeren de UiTgemeenten de eigen bevolking over cultuur- en vrijetijdsactiviteiten in de buurt.

Het sluitstuk van het netwerk is de portaalsite UiTinVlaanderen.be. De bron van dit alles is de UiTdatabank die alle activiteiten en evenementen centraal verzamelt en terug verspreidt.

Wat zijn de voordelen voor een UiTpartner?

Zij kunnen genieten van gratis tools voor cultuur- en vrijetijdscommunicatie. Een partner krijgt instrumenten ter beschikking om bvb. gemakkelijk een up-to-date gedrukte of online agenda te maken die zijn gegevens uit de UiTdatabank haalt. De partners kunnen ook een beroep doen op gratis advies en ondersteuning bij de realisatie van een UiTagenda. In het UiTnetwerk staan kennisdeling en –ontwikkeling verder centraal. Maar last but not least biedt het netwerk de mogelijkheid om binnen de gemeente samen te werken over de grenzen van verschillende beleidsdomeinen heen en bestaat de kans om met buurgemeenten, andere overheden en de media samen te werken.
CultuurNet Vlaanderen heeft dan weer het voordeel dat zij bij de ontwikkeling van haar producten en diensten kan rekening houden met de inzichten van de UiTpartners met wie zij een nauw en intensief contact onderhouden

Meer informatie?

www.UiTnetwerk.be of Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.

Project van CultuurNet Vlaanderen, opgetekend door i-vlaanderen

Het beste moment om te dromen is wellicht als je student bent. Het is niet heel origineel van me om me te situeren als zijnde geboren op het moment dat ook het internet, of beter het world wide web, nog in de wieg lag. Niet dat ik heel mijn leven nauwlettend heb toegezien op de evolutie ervan, maar ik kan van mijn generatie zeggen dat het internet, van 56kbit/s tot breedband, altijd een deel heeft uitgemaakt van ons leven. Het is een onmisbaar werkinstrument geworden om niet alleen te weten te komen met wie onze verre achterneef in relatie is, maar evengoed de startplaats om werk te zoeken, een reis te boeken, liefst zo recent mogelijke recensies te vinden over een evenement, enzovoort. Stopt hier echter de evolutie? Wat brengt de toekomst en kunnen we dit proces niet wat sneller en interessanter laten verlopen?

Een gedachte-experiment

De toegang tot informatie is iets wat tot op de dag van vandaag vaak veel te veel onderschat werd. Ik durf het zelf aan om de stelling te poneren dat de toegang tot informatie de sleutel is tot innovatie. Onze technologie en cultuur is al in dergelijke mate geëvolueerd dat iemand van 14 niet meer wordt nagekeken als ze met haar telefoon op straat aan het chatten is met haar beste vriendin. Wat als we nu als denkoefening echter deze persoon in het midden van Boekarest droppen en ze zelf haar weg terug moet vinden naar de exacte locatie van haar ouders...

Technologie is voldoende aanwezig: haar toestel is uitgerust met mobiel internet en de locatie van het meisje kunnen we te weten komen aan de hand van de GSM-masten of via ingebouwde GPS. Ook het toestel is krachtig genoeg om een optimale route te berekenen aan de hand van verschillende gegevens. Van welke data zouden we moeten of kunnen gebruik maken om de software op de telefoon de weg te laten wijzen? Als we kaarten en routeberekening veronderstellen als zijnde aanwezig, dan hebben we nog steeds niet alle nodige informatie om ze naar huis te loodsen. Bijvoorbeeld moet de software haar weten te zeggen welk vervoersmiddel ze best gebruikt, waar ze beter niet wandelt als er plaatsen zijn met een veel criminaliteit, waar er wegomleidingen zijn, waar ze best overnacht als het niet zou lukken in één dag, welk weer het is op dat moment en of het al dan niet mogelijk is om een aantal kilometer te wandelen, of ze kan gebruik maken van het publieke transport, enzovoort.

Al deze gegevens zijn niet altijd even makkelijk te verkrijgen. Om criminaliteitscijfers over een bepaalde straat te weten te komen kunnen we in het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld wel al gebruik maken van open.gov.uk. Deze site is opgericht door hun regering en heeft al geleid tot talloze interessante toepassingen. Zo'n systeem zou echter niet natie gebonden mogen zijn. Als één Europa hebben we één data-bad nodig, waar iedereen over eender waar in Europa statistieken en gegevens kan verkrijgen, zonder restricties opgelegd door auteursrechten.

iRail

Een tweede voorbeeld is het al dan niet gebruiken van publiek transport. In de hoop dat dit meisje niet zomaar terug zal liften naar België, zal het mobiel toestel haar proberen een reisweg aan te bieden met het openbaar vervoer. Uiteraard weet de jongedame niet welke site geraadpleegd moet worden voor de Roemeense treinen. Als ze haar toestel vraagt haar te gidsen naar huis, moet dit toestel automatisch de juiste informatie weten te verwerken opdat een reisweg voor handen zou zijn.

Twee jaar geleden werd de site iRail.be in het leven geroepen door gebruikers van ons Belgisch spoorwegennet, omdat de site van de NMBS slecht toegankelijk was op mobiele devices. Dezelfde data die te vinden is op “nmbs.be” werd in een eenvoudigere structuur op de site geplaatst, beschikbaar voor iedereen die het wenst te gebruiken. Zo gaat het in een vrije-markt-economie in de computerwereld: als er een te kort aan is, wordt het opgelost. In de filosofie dat dit leidde tot een betere dienstverlening werd de NMBS toen op de hoogte gebracht. Pas enkele maanden geleden kreeg iRail echter een antwoord met een aanmaning om onze acties te stoppen.

Om het legale aspect hiervan kort te houden: de wet is met ons gekant. Zo zegt het 2e artikel van de databankwet: «Het voor een beperkte tijd en zonder direct of indirect economisch of commercieel voordeel voor gebruik ter beschikking stellen door voor het publiek toegankelijke instellingen wordt niet als opvragen of hergebruiken beschouwd.»

De data is al vrij beschikbaar voor iedereen. Het is aan de regering om nu een platform en initiatieven te voorzien om deze gegevens te gebruiken in nieuwe en innoverende manieren.

Standaarden en roaming

Als we nu terugkomen op ons voorbeeld, dan zou een software-schrijver ervoor moeten zorgen dat vanaf een gebruiker de grens oversteekt er wordt overgeschakeld op een nieuw systeem. Zou het niet makkelijker zijn voor zo'n developer als alle landen hun data in eenzelfde formaat aanbieden? Zo moet de code voor software slechts éénmaal geschreven worden voor heel Europa en kan een applicatie indien enkel geschreven voor België, evengoed in Boekarest functioneren. Zo'n standaard zou uiteraard moeten gespecifieerd zijn door een gezagsdragende onafhankelijke partij en zou moeten door iedereen gebruikt kunnen worden zonder er restricties worden opgelegd door patenten of auteursrechten.

Als in 2015 de deadline ligt om in heel Europa een vaste prijs voor dataconnecties over het GSM/3G netwerk te realiseren, lijkt het mij een goed idee om ook te zorgen dat het nut van zo'n dataconnectie ook aangroeit. Het linken van allerhande data in één toepassing zorgt voor spectaculair gebruiksvriendelijke resultaten en het vrijstellen van zo'n data, open data genaamd, moet vanuit een regering ten volle ondersteund worden.

Pieter Colpaert - iRail

http://bonsansnom.wordpress.com

Communicatiestromen verlopen volgens grote lijnen. Communicatieprincipes blijven doorgaans behouden, maar zenders en ontvangers veranderen. Deze veranderingen creëren de nood voor een nieuwe aanpak in traditionele communicatie. Technologie, ICT, internet, nieuwe (sociale) media geven ons de kans om in te spelen op deze veranderingen. Ik ben pas sinds één jaar werkzaam binnen de Stad Brugge op de Communicatiedienst. Deze relatief beperkte ervaring binnen deze organisatie geeft mij dan ook de kans om een relatief onbevooroordeelde blik te geven op dit thema.

Historisch gezien is de (communicatie-)relatie overheid-burger vooral top-down gericht. De overheid informeert en de burger accepteert/registreert. De laatste jaren is deze relatie geëvolueerd naar top-down met een beperkte instroom bottom-up. Een ideale situatie is echter een relatie van conversatie. Vele organisaties streven dit reeds na en een stedelijke overheid zou in principe hetzelfde doel voor ogen moeten hebben.

Waar op vandaag voor deze beperkte tweerichtingscommunicatie vooral gebruik gemaakt wordt van inspraakvergaderingen en overlegmomenten, van briefconversaties en telefonische conversaties en in het beste geval e-mail, zou het internet en ICT in het algemeen een steun en verbetering kunnen brengen.

Projecten als het digitale meldpunt in Brugge, zijn een eerste stap in de goeie richting. Bij dit digitale meldpunt kan een burger meldingen maken via de website of e-mail en wordt deze dan ook op de hoogte gehouden van het traject van zijn melding via die kanalen.

 De trend van het mobiele internet brengt voor de overheid nieuwe kansen en opportuniteiten met zich mee. Applicaties voor iPhone, Androids, … zijn de toekomst en kunnen een groter comfort aan de burger bieden.

Beeld je een iPhone-app in over het bovengenoemde meldpunt. Mails worden niet meer gestuurd. De burger neemt een foto met z’n smartphone, laadt de foto op in de meldpuntapplicatie, geeft aan over welke melding het gaat en verstuurt z’n foto. Via geo-tagging wordt de locatie automatisch gekoppeld aan de melding. In het coördinatiecenter van het meldpunt worden alle meldingen op een mooie kaart getoond, zodat er efficiënt kan gewerkt worden en misschien zelfs preventief opgetreden kan worden.

Dit systeem blijft een moderne toepassing van het oude model (top-down met beperkte instroom bottom-up). Als overheid moet men echter streven naar een actuele toepassing van het nieuwe model, het ‘conversatiemodel’. Hiervoor kan ICT en Sociale Media een meerwaarde betekenen.

Een overheid kan via eenvoudige programma’s perfect monitoren wat online over de organisatie verschijnt. Ga na wat over uw overheid, die je kan beschouwen als een merk, online gezegd wordt. Screen blogs en twitter en vooral, durf in conversatie gaan. Geef proactief antwoord op vragen die je online tegenkomt. Reageer met een positieve ingesteldheid op kritiek. En neem advies en tips ter harte. Opnieuw, durf de conversatie met je stakeholders aan te gaan.

Het is vooral dit laatste waar het schoentje knelt. Wie zal reageren? Welke reactie geven we? En vooral wie krijgt de verantwoordelijkheid om de reactie te autoriseren. Snelheid is eigen aan dit medium. Als men wil deelnemen aan dit systeem moet men de spelregels volgen.

Bovenstaande hindernissen komt men ook tegen bij het gebruik van andere sociale media zoals Facebook. Welke mate van conversatie laat je toe op je Facebookpagina? Beheer je dit zelf of laat je de eventuele oprichter het beheer doen en monitor je enkel? Welke graad van interactiviteit wordt toegelaten?

Al deze vragen moeten in een kader gegoten worden waarbinnen de organisatie snel en gepast de conversatie kan aan gaan. Een charter voor sociale media is dan ook onontbeerlijk in een moderne overheid.

Indien het gebruik van nieuwe media wat doorgedrongen is binnen een organisatie, moet de overheid dit durven verder zetten en richting een echte online community evolueren. Waarom niet van de statische website een echte community maken waar inwoners van een stad elkaar kunnen ontmoeten en in interactie treden met elkaar. Maak ruimte voor polls, inspraak en onderlinge conversatie tussen de burgers. Dit geeft als overheid niet enkel de kans om te weten te komen wat je inwoners bezighoudt, het is bovendien een uitstekend platform om goeie ideeën te genereren ter bevordering van uw stad.

Ikzelf ben nog maar een jaar werkzaam binnen een stedelijke overheid, mijn meningen over dit onderwerp zijn dan ook persoonlijk en zijn geen representatie van de opinie van mijn werkgever.